Skip to content

Tag: Single

Weekboek IV – Valentijn Special

Vandaag is het Valentijn en die breng ik heel waarschijnlijk alleen door. Tot nu toe heb ik het nog maar één keer gevierd, want ik ben de rest van de tijd altijd hartstikke single. De examens zijn ondertussen voorbij en ik heb net een week Krokusvakantie achter de rug. Ik was zo uitgeput dat ik een week zogoed als heb uitgerust. Romantisch, hé?

Meestal overleef ik de Valentijnsperiode zeer goed. Het doet me normaal niet veel en mijn brein beslist ook intens dit periode te negeren. Dit jaar is anders. Dit jaar valt de Valentijnsmarketing extra hard op, ik weet ook niet waarom, maar ik krijg daar het schijt van! En wat ik creepy vind, is dat ik die eenzaamheid voel, ook omdat al mijn vriendinnen al van ‘t straat zijn en ik nog op de stoep staat te wachten op Mr. Perfect.

Dit jaar heb ik gewoon besloten om kei hard een serie door te knallen met een pot Ben & Jerry’s, opgesloten op mijn kamer. Al hoop ik stiekem dat iemand mij last minute op date vraagt, maar de kans is klein. En om eerlijk te zijn, als ik sommige winkels’ marketing zie, ben ik blij dat ik van een potentiele date geen cadeau krijg:

Action's Valentijnsfolder

Als er ook maar één man op aarde mij een parfum van €1,69 durft te kopen, dan hak ik zijn kop eraf! Het enige voordeel van single zijn op Valentijn is dan ook: Capture d’écran 2016-02-07 à 17.56.30

dat ik die gierige pee niet mee op date hoef te hebben! Halleluyah, anyway!

Ge hebt natuurlijk ook voordelen van daten:

  • Je hebt iemand om je vrije tijd mee door te brengen;
  • Je ziet nieuwe plekken die je als single niet zou zien;
  • Je krijgt chocolades en macarons van Pierre Marcolini (Hopelijk!!)

Macarons,_Pierre_Marcolini,_April_2011

Maar natuurlijk zijn er ook nadelen van daten:

  • Die lul heeft geen tijd om met jou iets te doen tijdens je vrije tijd;
  • Die lul brengt je nergens speciaal naar toe, hooguit de McDonland’s;
  • Die lul weet niet wie Pierre marcolini is en daarom krijg je dan ook geen chocolades en Macarons.

Titanic

All things considered … I’ll stay single for a while.

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Weekboek II: Wandelen

Column 2016

Een ding dat ik voor het nieuwe jaar ben begonnen, dus technisch gezien niet bij mijn “goede voornemens” hoort, is dat ik ben beginnen wandelen. Begrijp me niet verkeerd, ik wandelde al, maar nu is het echt wel next level wandelen. Ik bedacht me ineens dat ik wel wat meer frisse lucht kon gebruiken, en met dit zacht weertje hier in Antwerpen, besloot ik op een zondag namiddag te gaan wandelen en wat van de buurt te verkennen.

Ik woon al 24 jaar (aka héél mijn leven) in Borgerhout en ik ken mijn buurt goed maar op een gegeven moment ben ik niet meer met interesse door mijn buurt heen gegaan en ben ik bepaalde plekken gewoon vergeten! Ondertussen zijn we zoveel jaren verder en ontdekte ik dat ik straatnamen vergeten was, en dat ik bepaalde pleinen hun evolutie niet had meegemaakt. Ik werd daar stiekem droevig van en besloot er iets aan te veranderen. Ik besloot minstens één keer per week (bijvoorbeeld op zondag) een wandeling door mijn stad te doen.

De laatste zondag van 2015 ging ik door heel Borgerhout, deels Antwerpen-Noord en Deurne heen. Ik ging mezelf een koude koffie halen uit de supermarkt, en weg was ik. Me, my coffee & basketsloefkes gingen ervoor. Het leek mij alsof ik een eeuwigheid weg was, maar eigenlijk was ik maar drie kwartier buiten. Ik verschoot dat de wijk achter mijn straat ineens zo veranderd was, hoe het pleintje waar ik als kind speelde helemaal gepimpt was, hoe weinig mensen er wel op straat zijn op zo’n zondag namiddag. Deze wandeling deed me goed, en ik besloot dit tot mijn routine toe te voegen: elke zondag, in de late ochtend maak ik een wandeling en stop ik even ergens voor een koffie om er aan mijn blog te werken of wat in te halen op gebied van lecture.

Dat deed ik ook de eerste zondag van het jaar. Man, wat een drukte! Het was koopzondag, en solden daar bovenop, wat haat ik dat! Dit doe ik dus nooit meer! De straten waren druk en ongezellig, en wou nog eens na lange tijd naar Caffènation, wat vroeger mijn favoriete koffiebar was, en het was er zo druk, maar voor de lekkere Flat Whites en Lattes kom ik graag terug, maar dan niet op een koopzondag of tijdens de soldenmaanden.

De blokperiode is toch officieel van start gegaan. Lange wandelingen zal ik dus de komende weken niet meer maken, en lang in Caffènation zal ik niet blijven zitten. Ik moet mij dringend eens focussen op mijn boeken en syllabi, wat trouwens op mijn goede-voornemens-lijst stond…

Tweewekelijks breng ik een weekboek uit, waarin ik zal zagen en klagen over mijn leven: over het daten en vooral niet daten, over het dieten, over het sporten en het studeren en over alles wat er tussenin gebeurt. Ik klaag ook graag op Twitter en Instagram dus als je een glimp van mijn leven wilt volgen op social media, moet jij je vooral niet generen om mij te volgen: Twitter: @sarahkafif, Instagram: @sarahkafif 

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Weekboek I: Ik zweer het, 2016 wordt mijn jaar.

Column 2016

Ik zweer het, 2016 wordt mijn jaar.

Het moet eens gedaan zijn met slecht leven, eten, studeren, sporten, etc. Ik bedoel, ik ben ook goed in andere dingen, bijvoorbeeld: single zijn, stevig eten, Uno, series binge watchen. Enfin, je ziet me al afkomen, ik ben kei goed in zagen en klagen over het feit dat ik single ben, veel te veel naar series kijk, niet genoeg studeer, sport en date, en het feit dat ik supergraag eet en het natuurlijk via mijn lichaam toon, aan de hand van… love handles.

Maar echt waar hé, ik zweer het, 2016 moet gewoon mijn jaar worden, waar ik alles fix dat er gefixt moet worden, waar ik aan mijn dromen en goals werk, en vooral waar ik op mijn blog zaag en klaag over mijn taferelen van het jaar.

Ik begin het jaar altijd goed. Met voornemens, uiteraard. Dit jaar, zoals elk ander jaar neem ik mezelf voor om:

1. te gaan diëten, neen GEZOND te gaan LEVEN en dit vol te houden, uiteraard;

2. Meer te gaan sporten en een afgetraind lichaam hebben, waar men U tegen zegt;

3. Eindelijk eens op date gaan, na al die jaren, m.a.w. niet meer single zijn;

4. Eindelijk eens op vakantie gaan, na al die jaren;

5. Mijn blog en YouTube kanaal wat meer updaten en nu volledig in het Nederlands;

6. Voor al mijn examens erdoor zijn en eens oprecht gerustgesteld zijn dat ik niet weer eens ga falen.

Ik heb dus 6 voornemens die deze keer echt moeten uitkomen want ik geraak er gefrustreerd van. Want ik zit al ongeveer 3 jaar in mijn schulp en ik moet er dringend uit zien te komen. Oh 2016, ik heb op je gewacht, en daar ben je eindelijk! Laten we samen een team vormen, en het samen maken.

Tweewekelijks breng ik een weekboek uit, waarin ik zal zagen en klagen over mijn leven: over het daten en vooral niet daten, over het dieten, over het sporten en het studeren en over alles wat er tussenin gebeurt. Ik klaag ook graag op Twitter en Instagram dus als je een glimp van mijn leven wilt volgen op social media, moet jij je vooral niet generen om mij te volgen: Twitter: @sarahkafif, Instagram: @sarahkafif 

Until Next Time,

Love | Sarah K.

2 Comments

Column: Singlehood, Part I – Throwback Thursday to three years ago

Column Singlehood - BannerI have been single for a little less than 3 years now, and I feel that I should write about it, because it may be time for me to change that. Before I tell you why I should change my relationship status, I should tell you about my last one: 

Three years ago I was in a toxic relationship with someone I knew, it wouldn’t last forever. We did not share the same religious views (he was more religious than I am) and belongs to a family who looks down on people who are not from the same religious, ethnic and financial background than they are. Lucky him, we didn’t share anything in common on all three points, that was promising! He seemed sweet at first, and I myself didn’t have lots of boyfriends and found this to be the perfect opportunity to date him, even though, we were like ‘best friends’ at first and I knew by dating him, that the friendship would end at some point; I did it anyways. The only thing I gained out of this is the experience of having a 9-months-lasting-relationship, really, nothing else. 

After a six months relationship, the last summer of the relationship (around this time, three years ago), I wasn’t a happy person. It made me realize what we had was toxic and I should end it, ASAP. I did not, because I did not know how. As I was an unhappy person, I made him feel miserable from time to time and one day he just broke up with me (Halloween 2012), BOOM: trick or treat! I thought that this was my opportunity, I was free and felt that I should make him feel as he was the bad guy in this story, ‘cause he really just was, at the end. Me, being a great actress, I showed him what I got; I made him feel as I was madly in love with him, while I was not. We had a talk, face to face, and even though, I have to admit it, I was sad and had a hard time speaking, a part of me was still acting. For instance, when we had that talk, we had it in the apartment of a friend,  at the end we had nothing to say to each other and I decided to leave. As I knew he would follow 5 minutes later, I decided to stay in the elevator and pretend to cry in there, to make the bastard feel guilty. I know, it was evil, but he pretended to be sad too while this was all a joke to him. What a scumbag! I felt bad but still, I was convincing myself that he would regret it, wanted to start fresh and this could be the opportunity for me to break up with HIM! Yes, mam, I’ve got it all planned out! Unfortunately (or not), he was serious about the breakup and it finally got to me. He had someone else! I cried for a week, did not eat for 36 hours, lost 3 kilos and ended up depressed for six months. 

40877-Im-Single

During these six months, I cried over romantic songs I’m usually not emotional about; cried on the phone to a friend of mine about him ALL THE F-ING TIME; went out so much I gained so much weight that I ended up being disgusting. What I think broke me, was the fact that he broke up with me and not the other way around. I felt like I was the weak person who got broken up with. After six months, the crying ended, the depression: so-so. I was still depressed, but at least I did not cry over him anymore. Because, why would I? I was not even in love with him! He was definitely not my type; the sex was horrible; he literally had the smallest penis I had ever seen and the last six months of the relationship, he barely gave me any attention. Damn it! It just got to me, he was one hell of an asshole and thinking about it made me realize why. I started cyberstalking Mister Small Penis, to see what did chance in his life on social media to see if he had someone else…

Each week I am going to tell you a piece of my singlehood story and last relationship, that will lead us to where I am today. If you are interested in knowing more, stay tuned on my blog because I will be posting an article each week to tell you more about it. I will not divulge any real names in it, if one day I use a name, I will make sure to change the name to another one, except if that person is okay with being named. Obviously, I am not sharing any specific details about my ex or any involved men. We’ll call him Mister Small Penis.

Until Next Time, 

Love | Sarah K.

2 Comments