Skip to content

Tag: Antwerp Blogger

Storytelling: Revenge (4/4)

WOW! Superlang geleden! Ik kom hier even deel VIER van mijn revenge-story neerpennen! Mocht je deel één niet hebben gelezen, klik dan hier. Mocht je ook deel twee niet hebben geleden, klik dan hier en deel drie HIER! #StoryTimeAlert

Mascha: “Oh, het spijt me zo, zo, zo! Ik had thuis een familiaal probleem, ik kon daarom niet naar m’n werk komen en had ook geen 3G meer om Facebookmeldingen te ontvangen! Please, vergeef het mij! :'(“. Je raadt het nooit? Bij dicky was het snel “zand erover” want jaah, Dickhead dacht maar aan één ding! En dat bracht ons op een nieuw ideetje… #GroetenUitDenHaag

Dicky is snel vergeten dat Mascha hem achterliet in een beachclub in Scheveningen, en we besloten hem nog maar eens in de maling te nemen. “Mascha” stelde hem voor om hem de week erop opnieuw te ontmoeten na haar schift, same place, same time. Deze keer was Dickhead toch slim genoeg om haar nummer te vragen, maar omdat het toch een buitenlands nummer is en ik de jok wel wou wagen om er hem ééntje te geven zonder dat hij het nummer zou opbellen voor de date, gaf ik hem een random nummer die ik had gegoogeld. #CallMeMaybe

De week ging snel voorbij zonder enige rare berichten te krijgen van Dicky, teken dat hij dat fictief nummer, gelukkig, niet heeft gebeld. Het was weer zaterdag, tijd voor Dicky om naar Den Haag te vertrekken, ondertussen kende hij de weg wel goed genoeg. Daar stond ‘ie dan weer, aan de beachclub in Scheveningen, een cocktailtje te drinken. Zo’n lompe boer was hij dan weer om nog altijd niet te vragen naar Mascha. Bleef die er zitten tot het “einde van Mascha’s schift”. Toen begon die het nummer te bellen die ik hem had gegeven, gelukkig viel dat steeds op het antwoordapparaat tot die persoon wel opnam! #OepsDatHadIkNietVerwacht

Er nam een kerel op, wat Dicky al supervreemd vond! Het grappigste is dat die kerel gewoon zei dat Mascha er niet was, i.p.v. te zeggen dat die niet bestaat! Dicky dacht meteen dat Mascha haar gsm was vergeten ergens thuis of bij vrienden! Dus, hij bleef lekker wachten in de club. Na een tijd kreeg hij toch het briljant idee om naar Mascha te vragen, en eindelijk kon iemand hem zeggen dat er hier totaal geen Mascha werkt!

Toen begon die enorm boos te worden, het nummer nog eens op te bellen om te horen dat dit totaal het nummer van Mascha niet is! EINDELIJK begreep Dicky dat hij  in de maling werd genomen! Hij stuurde haar een superboos en wanhopig bericht om duidelijk te maken dat hij dit echt niet leuk vond dat zij met zijn voeten heeft gespeeld! Zo slim was hij duidelijk niet, aangezien hij nog altijd geloofde dat Mascha echt bestond! #Revenge

Hoe het verhaal eindigde? Dicky verwijderde Mascha van Facebook. Na dat bericht hebben wij hem niet meer gehoord. M. en ik hebben er goed om gelachen en besloten dat Dicky wel genoeg geboet heeft voor wat hij heel de wereld heeft aangedaan. Een verzadigd gesloten hoofdstuk. #KarmaIsABitch

Zoals ik eerder liet weten op mijn blog, ga ik voortaan verder in het Engels. Enkel de storytelling blijft in het Nederlands. Wil je meer storytelling in het Nederlands? klik dan hier, of onder het balkje “Storytelling → Storytelling NL” in het menu.

Leave a Comment

Storytelling: Revenge (2/4)

WOW! Superlang geleden! Ik kom hier even deel twee van mijn revenge-story neerpennen! Mocht je deel één niet hebben gelezen, klik dan hier. #StoryTimeAlert

Waar waren wij gebleven? Ah ja! Ik vertelde hoe ik Dickhead heb leren kennen. Je weet wel, Dickhead heb ik even gedatet, en neem “even” niet met een korreltje zout, maar LETTERLIJK “even”! Ik ontdekte hoe hij de gehele vrouwen bevolking in Antwerpen en omstreken heeft kunnen foppen om ze gewoon in bed te krijgen. Ik leerde later “M” kennen die ook Dickhead kende en Dickhead moest hem geld, en we besloten gewoon lekker wraak te nemen want het was zomer, we hadden niets beters te doen, we vonden dat hij het verdiende en wij vonden dat ook gewoonweg #H-I-L-A-R-I-S-C-H!

Blijkbaar een hit op Aliexpress voor Carnaval/Purim, but don’t you worry Dickhead, you won’t need a costum EVER!

Elke avond chatte ik en M op Facebook en op een warme zomerse avond, was dat weer het geval. Ik weet oprecht niet meer hoe wij over Dickhead zijn begonnen, maar M zag hem blijkbaar liever dood dan levend. Hij vertelde ook dat Dickhead hem altijd ontweek wanneer hij hem op de Keyserlei zag wandelen (niet zo moeilijk aangezien M 2 meter groot is en praktisch in de fitnesszaal woont! Ik zou voor minder…). Ik lachte me dood bij de gedachte dat Dickhead ineens een ietsiepietsie kleine bek had in plaats van zijn alom befaamde grote mond. #Loser

Alle nare gebeurtenissen kwamen naar boven: wanneer hij mijn GSM nam om dick pics te sturen naar mijn vriendinnen op WhatsApp of BBM! (SAY WHAT? JA! Dat deed hij dus echt!)  Meneer dacht namelijk dat heel de wereld op de hoogte moest zijn van zijn dikke l*l (het was enkel dik, en stelde voor de rest niets voor), gelukkig dat er in die tijd bijna niemand WhatsApp en BBM had! #Oef. Hij werd ook RAZEND toen hij gedumpt wed door een Erasmus studente die toch in haar vaderland een vriend had. Maar zij dumpte hem om de reden dat ze zijn spelletje doorhad (You know, die zogenaamde dure juwelen maar die uiteindelijk brol bleken te zijn). #DoubleLoser

Maar nu komt het wraakplan en dit blijft een staatsgeheim (#NotReally), want ergens schaam ik mij dat we dit hebben gedaan. Er is zo iets als de privacywet, maar in zulke situaties kent wraak geen justitie of wet. #NoodBreektWet? 

Na avondenlang chatten met M hadden we beiden door dat Dickhead een kikkererwt in plaats van een brein had. Daardoor was hij ook makkelijk te manipuleren, en wat maakt het nog makkelijker om iemand in de val te lokken die al in eerste instantie dom is? Wel, een paar tetten. #TettenWerkenAltijd

Het eerste idee kwam van M, want hij was niet enkel actief op Facebook maar ook op VK, de Russische variant. Daar stonden miljoenen Sovjet chicks met verleidelijke foto’s die ook verleidelijk waren om ze te (mis/ge)bruiken…

(2/4)


Zoals ik eerder liet weten op mijn blog, zal ik voortaan verder in het Engels. Enkel de storytelling blijft in het Nederlands. Wil je meer storytelling in het Nederlands? klik dan hier, of onder het balkje “Storytelling → Storytelling NL” in het menu. 

Leave a Comment

Packing Light: Suitcase Edition

Onlangs ging ik voor een paar dagen naar Dublin in Ierland. Ik besloot een video te maken van hoe ik mijn valise inpak. Ik nam niet veel mee, maar kwam met veel terug! Ik inspireer me altijd van de KonMari methode, waar ik al enkele video’s van heb gemaakt. Enjoy the video!

Leave a Comment

Weekboek II: Wandelen

Column 2016

Een ding dat ik voor het nieuwe jaar ben begonnen, dus technisch gezien niet bij mijn “goede voornemens” hoort, is dat ik ben beginnen wandelen. Begrijp me niet verkeerd, ik wandelde al, maar nu is het echt wel next level wandelen. Ik bedacht me ineens dat ik wel wat meer frisse lucht kon gebruiken, en met dit zacht weertje hier in Antwerpen, besloot ik op een zondag namiddag te gaan wandelen en wat van de buurt te verkennen.

Ik woon al 24 jaar (aka héél mijn leven) in Borgerhout en ik ken mijn buurt goed maar op een gegeven moment ben ik niet meer met interesse door mijn buurt heen gegaan en ben ik bepaalde plekken gewoon vergeten! Ondertussen zijn we zoveel jaren verder en ontdekte ik dat ik straatnamen vergeten was, en dat ik bepaalde pleinen hun evolutie niet had meegemaakt. Ik werd daar stiekem droevig van en besloot er iets aan te veranderen. Ik besloot minstens één keer per week (bijvoorbeeld op zondag) een wandeling door mijn stad te doen.

De laatste zondag van 2015 ging ik door heel Borgerhout, deels Antwerpen-Noord en Deurne heen. Ik ging mezelf een koude koffie halen uit de supermarkt, en weg was ik. Me, my coffee & basketsloefkes gingen ervoor. Het leek mij alsof ik een eeuwigheid weg was, maar eigenlijk was ik maar drie kwartier buiten. Ik verschoot dat de wijk achter mijn straat ineens zo veranderd was, hoe het pleintje waar ik als kind speelde helemaal gepimpt was, hoe weinig mensen er wel op straat zijn op zo’n zondag namiddag. Deze wandeling deed me goed, en ik besloot dit tot mijn routine toe te voegen: elke zondag, in de late ochtend maak ik een wandeling en stop ik even ergens voor een koffie om er aan mijn blog te werken of wat in te halen op gebied van lecture.

Dat deed ik ook de eerste zondag van het jaar. Man, wat een drukte! Het was koopzondag, en solden daar bovenop, wat haat ik dat! Dit doe ik dus nooit meer! De straten waren druk en ongezellig, en wou nog eens na lange tijd naar Caffènation, wat vroeger mijn favoriete koffiebar was, en het was er zo druk, maar voor de lekkere Flat Whites en Lattes kom ik graag terug, maar dan niet op een koopzondag of tijdens de soldenmaanden.

De blokperiode is toch officieel van start gegaan. Lange wandelingen zal ik dus de komende weken niet meer maken, en lang in Caffènation zal ik niet blijven zitten. Ik moet mij dringend eens focussen op mijn boeken en syllabi, wat trouwens op mijn goede-voornemens-lijst stond…

Tweewekelijks breng ik een weekboek uit, waarin ik zal zagen en klagen over mijn leven: over het daten en vooral niet daten, over het dieten, over het sporten en het studeren en over alles wat er tussenin gebeurt. Ik klaag ook graag op Twitter en Instagram dus als je een glimp van mijn leven wilt volgen op social media, moet jij je vooral niet generen om mij te volgen: Twitter: @sarahkafif, Instagram: @sarahkafif 

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Vlog 4: Hanukkah & Radiohuis Leuven

/ A b o u t T h e V i d e o //

Hi, guys! Welcome to my video! This week is Hanukkah and I wanted to show you around a bit in the Jewish neighborhood in Antwerp on the first day of Hanukkah! Next thing I did is visit the ‘Radiohuis’ in Leuven. A museum and radio station about the 100th anniversary of the radio. Hope you enjoy the video! Please give it a thumbs up and subscribe to my channel!

Until Next Time,

Love | Sarah Kafif

Leave a Comment

Singlehood: About Halloween Night!

Column Singlehood - Banner3 years ago, on October 31st I became single, after a 9-month toxic relationship. You know about that if you read my previous columns. Zozo and I decided to go out and dress up a bit on Halloween. She went as a Playboy Bunny and I went as Minnie Mouse. We found a party to go to in a latin bar and decided to have fun.

I didn’t know if being single that day was a curse or a blessing. Don’t get me wrong, I’m happy to be single as I’m not confronted to a stupid man I’m killing my time with. But, on the other hand, I obviously miss dating a guy.

For some reason, that night we met a bunch of guys, and we were okay with that, as we like to observe people. HAHA! First off, we started the night at a bar we didn’t know. As we were dressed up, we got free shots. That was pretty cool and the bartender did look cute (even though it is hard to tell as he had the joker makeup all over his face, so maybe he could have been an ugly beast, once make up removed!). The party there wasn’t our jam, the people were much older, and we kind off got stalked by some drunken dude. We decided to move to that Halloween party in Cuba Bella, our local latin club across the street.

We were dancing in the middle of the dancefloor, all by ourselves, without being interrupted by anyone, until Zozo got to talk to a guy who wanted to dance with her. She had met hem previously and promised to dance with him “next time”, and I guess “next time” was this time. His friend asked me to dance, and I couldn’t say no because Zozo was dancing and it would be awkward if I said no. Even though the guy wasn’t my thing, and he was walking around in a tank top; yes, a freaking TANK TOP! Oh my lord, please! Once we started to dance, I really felt bad, I didn’t feel comfortable with him. It really annoyed me. Because, let’s face it, Mr. Tank Top wasn’t the ideal dance partner. This song couldn’t come to an end, and I was fully ignoring the guy I was dancing with. Awkward level 1555! Finally! We were done! ‘Come Zozo, let’s see what the other side of the bar has to offer.’ And off we went!

We sat in front of the bar were Italian tourists were standing too. For some reason, there was a tiny, chubby, blond Italian guy who thought I was pretty with my Minnie Mouse ears. So unfortunate I don’t fall for tiny, chubby and blond Italian men. So, I crossed him off my list. His friend had a thing for Zozo and asked us if we wanted to drink something, but we didn’t want to. To joke I told him the guy I was chitchatting with wanted to drink, and the Italian guy started to laugh and disappeared. 5 minutes later he came back with beer so, I said to the guy: “You should thank me for the drink, ’cause it’s because of me you got it!” We started to laugh, Zozo joined, his friends joined and we started to have a ‘group’ conversation.

I was totally not paying attention to his friend and I was totally not that friendly with him but for some reason, that guy told Zozo we had a connection! Exceezemewhat? A CONNECTION? WHAHAHAHAAHAHAHAHHA! The best laugh I ever had. Let’s call him Mr. Rico, because that is the name he gave Zozo. Apparently Mr. Rico had a thing for me. I did not. He told me he was half Algerian, half Portuguese, after I told him I had Algerian roots. What a coincident, don’t you think? He did not speak Portuguese and he had a very Moroccan last name. Another coincident is that when I told him I live in Boho, he apparently lives in the most famous streets of Boho.

That’s why I don’t trust men that much anymore. Too many coincidences at once. He asked for my Facebook, I did not give him. He asked me how he could find me, I told him he would if it was meant to be. At this point, one month later, he still ain’t find me on that damned platform. It’s better like that. But Zozo, gave her number to his friend, which ended being a total disaster…

Each month I am going to tell you a piece of my singlehood story and my last relationship, that will lead us to where I am today. If you are interested in knowing more, stay tuned on my blog, because I will be posting an article each month to tell you more about it. I will not divulge any real names in it, if one day I use a name, I will make sure to change the name to another one, except if that person is okay with being named. 

Until Next Time, 

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Singlehood V: Miss Detective on a Mission

Column Singlehood - Banner

I haven’t written a column for a long time because my laptop did an update and erased all the Notes I had, meaning everything I had prepared for my blog. Thank you very much, MacBook! I was so pissed that I didn’t open Notes for a long time, and here I am. Now, I have decided that I wouldn’t update the column weekly because I don’t have enough ‘stories’ to keep on rambling about, on my Singlehood, so I will upload one each month.

Anyway, last time I was talking about Mr. Stalker, whom I have talked to for the first time at the treadmill at my local gym. I didn’t realize he didn’t speak Dutch and his English was basic.

By that time, I had updated all my class maids about him, and a couple of friends. I told this story about the treadmill to a friend of mine, and if you don’t remember the story, here it is: I was running on the treadmill when I saw him walking by the gym. He came in, I was on the cool down mode and no other treadmill was free at that point. He saw me slowing down and came up to me and asked: « Finished? » I nod that I was finished and gave him the treadmill. At that point, I did not realize he didn’t speak Dutch and that his English was pretty basic.

This friend started laughing and told me it could come on handy to know the verb « finish » in other situations. I thought this was pretty hilarious. I like dirty jokes because I have a dirty mind. From that moment on I started to call him Mr. Finished, because that is just plain hilarious! 😉

Mr. Finished kept on eye-stalking me for months, and I kept being shy in his presence. No idea why, though. I don’t look him in the eye, I make sure I’m not too close to him at the gym. Somewhere, I’m scared he starts talking to me while I may not understand him and that is awkward.

But I was still curious to know where he was from. He does not speak Dutch, means he hasn’t been living in Belgium for a very long time. From the English I have heard from him, it’s pretty basic. The only language I know he speaks fluently is Arabic, but he has a weird accent, though. I’m not an expert on Middle Eastern Arabic, but it didn’t sound familiar to me. So, I’m such a curious person (my nickname is Detective), I decided to ask in a Facebook Group called Polyglots, what kind of Arabic it could be. Some gave me ideas but they couldn’t help me with the few information I had.

By that time, Ramadan was on, and I saw him eating and drinking in public. It kind of shocked me, as I expected him to be Muslim. Well, he could be a non-religious Muslim but as he probably just emigrated, most of these people are still pretty religious so I crossed that off my list. That made me think, again. With this whole situation in the Middle East, he could be a refugee (or ex-refugee probably) and where do non-Muslim refugees, from the Middle East come from these days? Iraq and Syria. My conclusion was: He must be a Yezidi. I started looking up information about the Yezidi people and indeed they are not Muslim (that is why they are persecuted) and some of them do speak Arabic at home, but they may have a different dialect from other standard-ish Iraqi Arabic.

That explained a lot about my thoughts, and I was pretty proud of myself that I had accomplished this whole mystery by myself. Well, I’m still not sure if he’s a Yezidi but he is got a friend at the gym who walks in a tank top and has a tattoo saying Yezidi on his arm so how obvious can it be? They’re always together, speak the same language, so I’m pretty sure this is the answer to my question. And that, made me curious even more…

Each month I am going to tell you a piece of my singlehood story and my last relationship, that will lead us to where I am today. If you are interested in knowing more, stay tuned on my blog, because I will be posting an article each week to tell you more about it. I will not divulge any real names in it, if one day I use a name, I will make sure to change the name to another one, except if that person is okay with being named. 

Until Next Time, 

Love | Sarah K.

2 Comments

Vlog 3: My 24th Birthday w/ Zoë Fellows & Ines Leroy

// A b o u t T h e V i d e o //

Hi, guys! Welcome to another vlog! I celebrated my birthday with my besties Zoë and Ines. We had dinner at Verona and cocktails at Absinthbar/Appelmans, Bar 11 and danced it all off in Cuba Bella. I got a book by Stephanie Duval (How Blogs Work) as a birthday present! Hope you enjoy this video! Please give it a thumbs up and subscribe to my channel!

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

KonMari Method V – Decluttering Coats Fall/Winter Edition

// A b o u t T h e V i d e o //

Hi, guys! Welcome to my video! It’s been a while since I have uploaded a Konmari video. The reason is that I almost don’t have any places to declutter anyone! LOL In this video I’m decluttering/cleaning my coats wardrobe (Ikea, Brimnes). I did not use a voice over because I’m a bit sick and would like to spare my voice. 😉 Hope you enjoy this video! Please give it a thumbs up and subscribe to my channel!

Until Next Time,

Love | Sarah K.

2 Comments

Funfetti Cupcakes w/ Zoë Fellows & Ines Leroy

Funfetti Cupcakes I

Ines Leroy & Zoë Fellows

This summer, Zoë, Ines and I decided to make the Funfetti Cupcakes which Zoella had uploaded on her YouTube channel. This was a nice activity to make amongst friends during a warm summer Friday night. And I took some pictures to show you.

Funfetti Cupcakes II

Funfetti Cupcakes III

We used a premixed bag for cupcakes and added butter, milk and eggs. The mix we used is called Hema Cupcake Mix and is from… well, HEMA.

Funfetti Cupcakes IIII

This was the result: perfect cupcakes, cooling before being frosted.

Funfetti Cupcakes V

Happy and satisfied (food)bloggers!

Funfetti Cupcakes VI

Some cupcakes didn’t fit into the muffin molds so we had to bake them separately and this is the result: expanded cupcakes to the rescue! Eastern Season in Cupcake World! LOL

Funfetti Cupcakes VII

And with the frosting! The frosting was liquidy, but we know why. We used liquid butter (from a bottle) instead of classic butter. The frosting had that melted effect you get when you try to make frosting out of melted ingredients. The cupcakes were delicious, though, and looked pretty cute!

Funfetti Cupcakes VIII

We took our first polaroid selfie with Zoë’s polaroid camera, and I had to take a picture of this selfie to be sure it gets never lost.

Funfetti Cupcakes VIIII

Obviously, after putting some effort in making these cupcakes, I had to try the cupcakes. I decided to eat the expanded one. 🙂 They were delicious! We baked them a little longer than the packaging advised and were moist as f—! BIG WIN!

If you’re curious in knowing more about these girls here, check their blogs out: Zoë’s Blog, Ines’ Blog, and check Zoella’s YT channel for the exact recipe if you’d like to make them yourself. We obviously did not follow the recipe 100%, we followed the packaging instructions and used ingredients we found in the supermarket rather than all the ingredients Zoella used.

Don’t forget to comment down below and visit, follow, subscribe, like and share these social media: Facebook, YouTube Channel, Instagram, Twitter.

Until Next Time,

Love | Sarah

4 Comments