Skip to content

Category: Storytelling

Storytelling: Revenge (3/4)

WOW! Superlang geleden! Ik kom hier even deel DRIE van mijn revenge-story neerpennen! Mocht je deel één niet hebben gelezen, klik dan hier. Mocht je ook deel twee niet hebben geleden, klik dan hier. #StoryTimeAlert

Maar nu komt het wraakplan en dit blijft een staatsgeheim (#NotReally), want ergens schaam ik mij dat we dit hebben gedaan. Er is zo iets als de privacywet, maar in zulke situaties kent wraak geen justitie of wet. #NoodBreektWet? 

Na avondenlang chatten met M. hadden we beiden door dat Dickhead een kikkererwt in plaats van een brein heeft. Daardoor was hij ook makkelijk te manipuleren, en wat maakt het nog makkelijker om iemand in de val te lokken die al in eerste instantie dom is? Wel, een paar tetten. #TettenWerkenAltijd

Het eerste idee kwam van M., want hij was niet enkel actief op Facebook maar ook op VK, de Russische variant. Daar stonden miljoenen Sovjet chicks met verleidelijke foto’s die ook verleidelijk waren om ze te (mis/ge)bruiken…

Het duurde niet heel lang voor M. een hele fotoalbum van een bepaalde Oekraïense chick te pakken had. Hij opende een Facebookaccount, verzon een Russiche naam, postte al die foto’s op dat profiel, voegde een hele rij aan mannen toe – die haar met plezier accepteerden –  en liet dat profiel wat likes en comments krijgen. Ik weet niet meer hoe we haar hebben genoemd, maar laten we haar Mascha noemen. “Mascha” woonde zogezaamd in Den Haag, studeerde aan de universiteit, werkte in een beach club in Scheveningen en was niet op haar mondje gevallen. Het type dat Dickhead verrukelijk vond. #OnceADickheadAlwaysADickhead

De tijd was aangebroken om hem eindelijk toe te voegen aan Mascha’s Facebookvrienden. Mascha (a.k.a M. en mezelf, afwisselend) hadden niet veel moeite om Dicky aan de praat te krijgen want hij startte spontaan de conversatie. Al snel kwam het tersprake dat hij wou afspreken, want jaah, veel had hij niet te vertellen, onze goede oude Dicky. Mascha stelde voor dat hij naar haar toe moest komen op een zaterdagavond, na haar shift in de beach club in Scheveningen. Zo konden ze de hele avond “samen” zijn. Natuurlijk vroeg Dickhead naar welke beach club, en dan hebben we er ééntje snel gegoogled, het adres doorgegeven, en klaar was Kees. We kozen bewust voor een zaterdagavond, zodat hij daar zou wachten tot Mascha er aan kwam, maar Mascha ging natuurlijk niet komen. Dicky zou er ook niet meteen aan denken dat het laat is, er geen treinen meer naar Antwerpen zijn en hij dan zou beseffen dat hij werd opgelicht.

Dicky was een man van zijn woord. Zo gezegd, zo gedaan. Dicky stond om 22u30 aan de beach club in Scheveningen. Hij bestelde een cocktailtje, stuurde een PM’mpje van “Hey, I’m here at the beach club, where are you?” Uiteraard gingen wij niet antwoorden. We lieten hem sudderen. Na een uur was hij het wachten wel beu en stuurde hij opnieuw: “Hey, waar ben je nou? Ik vroeg aan je baas en collega waar je bent en ze wisten het niet! Antwoord a.u.b.!!!”. Het grappigste is dat over heel de avond, er niemand is die zei: “Hier werkt helemaal geen Mascha, waar heb je het nou over?” Dus Dicky had helemaal niet door dat hij werd opgelicht. ‘s anderendaags besloten M. en ik, toch te antwoorden op de hopelozen berichten van Mr. Dickhead.

Dicky was heel erg boos, want jaah, hoe zou je zelf zijn als iemand zijn kat stuurt op een date, niet antwoordt op jouw berichtjes op Facebook, en je ‘s nachts voor lul achterlaat over de grens in Nederland? Ik zou voor minder. We besloten alles te wagen om hem te kalmeren, want jaah, hij is toch dom genoeg om naar een fake date te komen zonder het achteraf te beseffen, we kunnen hem toch nog eens in de maling nemen, of niet?

Mascha: “Oh, het spijt me zo, zo, zo! Ik had thuis een familiaal probleem, ik kon daarom niet naar m’n werk komen en had ook geen 3G meer om Facebookmeldingen te ontvangen! Please, vergeef het mij! :'(“. Je raadt het nooit? Bij dicky was het snel “zand erover” want jaah, Dickhead dacht maar aan één ding! En dat bracht ons op een nieuw ideetje… #GroetenUitDenHaag


Zoals ik eerder liet weten op mijn blog, ga ik voortaan verder in het Engels. Enkel de storytelling blijft in het Nederlands. Wil je meer storytelling in het Nederlands? klik dan hier, of onder het balkje “Storytelling → Storytelling NL” in het menu. 

3 Comments

Storytelling: Revenge (2/4)

WOW! Superlang geleden! Ik kom hier even deel twee van mijn revenge-story neerpennen! Mocht je deel één niet hebben gelezen, klik dan hier. #StoryTimeAlert

Waar waren wij gebleven? Ah ja! Ik vertelde hoe ik Dickhead heb leren kennen. Je weet wel, Dickhead heb ik even gedatet, en neem “even” niet met een korreltje zout, maar LETTERLIJK “even”! Ik ontdekte hoe hij de gehele vrouwen bevolking in Antwerpen en omstreken heeft kunnen foppen om ze gewoon in bed te krijgen. Ik leerde later “M” kennen die ook Dickhead kende en Dickhead moest hem geld, en we besloten gewoon lekker wraak te nemen want het was zomer, we hadden niets beters te doen, we vonden dat hij het verdiende en wij vonden dat ook gewoonweg #H-I-L-A-R-I-S-C-H!

Blijkbaar een hit op Aliexpress voor Carnaval/Purim, but don’t you worry Dickhead, you won’t need a costum EVER!

Elke avond chatte ik en M op Facebook en op een warme zomerse avond, was dat weer het geval. Ik weet oprecht niet meer hoe wij over Dickhead zijn begonnen, maar M zag hem blijkbaar liever dood dan levend. Hij vertelde ook dat Dickhead hem altijd ontweek wanneer hij hem op de Keyserlei zag lopen (niet zo moeilijk aangezien M 2 meter groot is en praktisch in de fitnesszaal woont! Ik zou voor minder…). Ik lachte me dood bij de gedachte dat Dickhead ineens een ietsiepietsie kleine bek had in plaats van zijn alom gekende grote mond. #Loser

Alle nare gebeurtenissen kwamen naar boven: wanneer hij mijn GSM nam om dick pics te sturen naar mijn vriendinnen op WhatsApp of BBM! (SAY WHAT? JA! Dat deed hij dus echt!)  Meneer dacht namelijk dat heel de wereld op de hoogte moest zijn van zijn dikke l*l (het was enkel dik, en stelde voor de rest niets voor), gelukkig dat er in die tijd bijna niemand WhatsApp en BBM had! #Oef, hij RAZEND werd toen hij werd gedumpt door een Erasmus studente die toch in haar vaderland een vriend had, maar zij hem dumpte om de reden dat ze zijn spelletje door had (You know, die zogenaamde dure juwelen maar die uiteindelijk brol bleken te zijn). #DoubleLoser

Maar nu komt het wraakplan en dit blijft een staatsgeheim (#NotReally), want ergens schaam ik mij dat we dit hebben gedaan. Er is zo iets als de privacywet, maar in zulke situaties kent wraak geen justitie of wet. #NoodBreektWet? 

Na avondenlang chatten met M hadden we beiden door dat Dickhead een kikkererwt in plaats van een brein had. Daardoor was hij ook makkelijk te manipuleren, en wat maakt het nog makkelijker om iemand in de val te lokken die al in eerste instantie dom is? Wel, een paar tetten. #TettenWerkenAltijd

Het eerste idee kwam van M, want hij was niet enkel actief op Facebook maar ook op VK, de Russische variant. Daar stonden miljoenen Sovjet chicks met verleidelijke foto’s die ook verleidelijk waren om ze te (mis/ge)bruiken…

(2/4)


Zoals ik eerder liet weten op mijn blog, ga ik voortaan verder in het Engels. Enkel de storytelling blijft in het Nederlands. Wil je meer storytelling in het Nederlands? klik dan hier, of onder het balkje “Storytelling → Storytelling NL” in het menu. 

Leave a Comment

Storytelling: Revenge (1/3)

Ooit eens aan wraak gedacht? Tot over een paar jaar geleden, niet echt. Tot ik iemand leerde kennen, M, die dezelfde gevoelens had tegenover een persoon die ik absoluut niet meer kon uitstaan.

Ondertussen weet ik niet meer hoe die persoon, laten wij hem Dickhead noemen, ter sprake kwam, maar héél snel kwam ik te weten dat Dickhead met geld van M was gaan lopen. Dickhead moest mij geen geld, verre van, maar hij was een rasechte klootzak geweest. Niet zozeer tegenover mij, maar met de hele vrouwenbevolking. And you wanna know why?

Het begon allemaal in de lente van 2010. Ik kwam een kennis tegen in de straten van Antwerpen, en ging. Die kennis stond daar met iemand te praten, die persoon was Dickhead. Dickhead stelde zich supergay voor, want tot zover ik wist, was hij dat ook. Niet veel later had Dickhead al research gedaan en voegde mij toe op Facebook, gepaard met een zeer, zéér melige PM.

Ik bespaar je de exacte tekst. In zijn bericht stond er grofweg dat hij eigenlijk niet gay was en dat hij me wel zag zitten. #Mindblown. Hoeveel *ish kan een persoon wel verkopen? Enfin, ik geloofde er niet veel van, maar aangezien ik toen als negentienjarig meisje nog nooit verder was geweest dan flirts and kisses, dacht ik dat ik er ineens maar van zijn bullsh¨t kon profiteren.

Bla bla bla, hij vroeg me op “date”. Het woord “date” stoorde me, dus ik bedacht dat ik de bioscooptickets ging betalen zodat hij al ziet dat ik niet voor zijn crap val. Ik ging dan ook bewust in mijn meest onflatterende strand, jawel STRANDKLEED op “date”, maar eerst gingen we iets drinken. Van het moment dat we daar aankwamen tot het moment dat mijn flesje cola light op was, ging de conversatie er zo aan toe: ‘Me, me, me. Moi, moi, moi. Ik, ik, ik.’. Plezant, dus. #Not

Enfin, een rasechte dickhead. Het was oninteressant, de film F&F 5 daarentegen, was leuk. We hielde contact, even later voor het eerst gekust, wat ik verschrikkelijk vond, want ik voelde me alles behalve aangetrokken tot hem. (mijn type is de stereotype van de Israeli dude van middenoosterse origine met bruine ogen en donkere krullen, terwijl hij de karikatuur was van een Scandinavische trol), just sayin’. Ik stopte zelfs de kus om mijn verhaal verder te vertellen, die hij had onderbroken door mij te kussen, How dare he??? #Rude

Na een tijd kwam er een eind aan dat verhaal. Hij had gekregen wat hij wou, en toen was zijn interesse in mij verdwenen. Enfin, ik was wel gekwetst omdat dat echt een dickhead move was, maar ging er heel snel over, want hij interesseerde mij toch niet. #NotInterested

Later kwam ik te weten wat hij allemaal uitspookte met het vrouwenbevolking, en toen sloeg ik tilt! Hij gebruikte vrouwen, maar hij wikkelde dat in een zéér onoriginele verpakking! Hij deed bijvoorbeeld altijd alsof hij rijk was, en dat een bepaalde auto van een vriend, eigenlijk van hem was, dat hij een eigen bedrijf runde, en hij zogenaamd dure cadeau’s kocht voor de vrouwen die hij datete, terwijl het eigenlijk ‘plastiek’ was die hij dan inpakte in een mooi en duur doosje! You name it, hij had alle klotemoves die er maar konden bestaan. #Klootzak

Wraak nemen stond niet direct op de planning, maar toen ik M leerde kennen en hij uitlegde wat voor dickmove hij wel had meegemaakt met Dickhead, en ik uitlegde dat hij op alles wat bewoog sprong, bedachten we dat wij zijn klein breintje wel heel snel konden foppen. #Revenge

1/3

Leave a Comment

Weekboek V: Temptation Island

Temptation IslandVorige week was er geen weekboek, ik was namelijk te druk bezig met Temptation Island te kijken, of moet ik zeggen kijken kijken? 😉 Er zijn nog zo’n paar programma’s waar je boeken over kunt schrijven. Pink Ambition of The Sky is the Limit bijvoorbeeld. Maar Temptation is toch dé hype van het moment. Het is terug van weggeweest maar vooral: social media is dit seizoen activer dan ooit.

Ik moet eerlijk zijn dat ik vorige seizoenen van Temptation niet heb gezien aangezien ik jarenlang geen televisie heb gekeken en ik zulke programma’s niet intelligent genoeg vond. Ik vind ze eigenlijk nog steeds überdom, maar oh zo leuk om naar te kijken, en vooral om mee te lachen. Wie is er nu zo dom om zijn eigen relatie op het spel te zetten? Of, zijn deze koppels überhaupt echt? Soms moet jij jezelf dat niet eens afvragen en gewoon genieten van drie kwartier hersenloos TV kijken. Net als je naar een serie kijkt, er gewoon van overtuigd zijn dat het niet echt is, dat alles in scène werd gezet en dat je gewoon moet genieten, want stiekem, heel stiekem vinden wij deze koppels leuk, breekt ons hart een klein beetje wanneer een man vreemd gaat en de beelden aan zijn vriendin worden getoond bij het kampvuur.

Voor wie het concept niet kent: Temptation Island is een  collaboratie van een Nederlandse (RTL5) en Belgische (VIJF) zender die telkens 4 koppels naar een paradijselijk eiland sturen waar ze de “ultieme relatietest” doorstaan. De vrouwen en mannen worden tien dagen gescheiden op twee verschillende eilanden (of resorts) waar 10 verleiders op hen staan te wachten. De verleiders moeten er voor zorgen dat die mannen en vrouwen vreemd gaan en die mannen en vrouwen horen de verleiding te weerstaan. Sounds stupid, right?

Mijn guilty pleasure is om #TemptationIsland in te tikken op Twitter en dan kan ik lekker 30 min brullen van het lachen. Hier is een selectie van mijn favorieten tweets van de afgelopen weken over Temptation Island:

Dit was dus dé quote van dit seizoen! De Nederlandse kandidaten hadden een zéér specifieke woordenschat, als je begrijpt wat ik bedoel….

Marvin bedroog Louise maar liefst al 3 keer op het eiland in slechts… 5 dagen. Maar hij beseft dat het en vrouwtje voor het leven is?

Precies, ja!

Want eerlijk gezegd, ze houden best hun mond, want dit is wat eruit komt…

Nadat Marvin haar technisch gezien al tweer keer had bedrogen… soms denk ik dat er een dom blondje schuilt in dit meisje…

Marvin bedroog Louise wéér! Intelligentie werkt aanstekelijk in een koppel…

Nu hij er toch al 3 heeft gehad, kan hij het evengoed afmaken… nog 6 te gaan…

Toen Marvin eindelijk Louise “volledig” bedroog, ging hij héél lang naar een rots en waterval staren… omdat ‘ie spijt had…

Last but not least… eentje die ik zelf tweette! 

Volg jij ook Temptation Island? Wat denk jij daarover? Laat het in de comments achter! 

Volg me zeker op Twitter want daar tweet ik altijd over Temptation Island!

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Weekboek IV – Valentijn Special

Vandaag is het Valentijn en die breng ik heel waarschijnlijk alleen door. Tot nu toe heb ik het nog maar één keer gevierd, want ik ben de rest van de tijd altijd hartstikke single. De examens zijn ondertussen voorbij en ik heb net een week Krokusvakantie achter de rug. Ik was zo uitgeput dat ik een week zogoed als heb uitgerust. Romantisch, hé?

Meestal overleef ik de Valentijnsperiode zeer goed. Het doet me normaal niet veel en mijn brein beslist ook intens dit periode te negeren. Dit jaar is anders. Dit jaar valt de Valentijnsmarketing extra hard op, ik weet ook niet waarom, maar ik krijg daar het schijt van! En wat ik creepy vind, is dat ik die eenzaamheid voel, ook omdat al mijn vriendinnen al van ‘t straat zijn en ik nog op de stoep staat te wachten op Mr. Perfect.

Dit jaar heb ik gewoon besloten om kei hard een serie door te knallen met een pot Ben & Jerry’s, opgesloten op mijn kamer. Al hoop ik stiekem dat iemand mij last minute op date vraagt, maar de kans is klein. En om eerlijk te zijn, als ik sommige winkels’ marketing zie, ben ik blij dat ik van een potentiele date geen cadeau krijg:

Action's Valentijnsfolder

Als er ook maar één man op aarde mij een parfum van €1,69 durft te kopen, dan hak ik zijn kop eraf! Het enige voordeel van single zijn op Valentijn is dan ook: Capture d’écran 2016-02-07 à 17.56.30

dat ik die gierige pee niet mee op date hoef te hebben! Halleluyah, anyway!

Ge hebt natuurlijk ook voordelen van daten:

  • Je hebt iemand om je vrije tijd mee door te brengen;
  • Je ziet nieuwe plekken die je als single niet zou zien;
  • Je krijgt chocolades en macarons van Pierre Marcolini (Hopelijk!!)

Macarons,_Pierre_Marcolini,_April_2011

Maar natuurlijk zijn er ook nadelen van daten:

  • Die lul heeft geen tijd om met jou iets te doen tijdens je vrije tijd;
  • Die lul brengt je nergens speciaal naar toe, hooguit de McDonland’s;
  • Die lul weet niet wie Pierre marcolini is en daarom krijg je dan ook geen chocolades en Macarons.

Titanic

All things considered … I’ll stay single for a while.

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Weekboek III – Blokken en daten gaan niet gepaard!

Column 2016

Awel, die goede voornemens, hé, die hangen al ferm mijn kl*ten uit! Ik eet vele gezonder, maar ik verhonger ook enorm! Ik sport ook vele meer, dat voel ik aan mijn achterwerk. Maar dat studeren, …. pfff, dat studeren lukt voor geen meter! Er zijn dus vakken die ik met ‘enthousiasme’ studeer, en met ‘enthousiasme’ bedoel ik ‘dik-tegen-mijn-goesting-maar-het-lukt’, maar er zijn dan ook vakken waarvan je denkt “GODVERDOMSEMILJAARDENOMDEDIEU”! Economie is daar één van. ‘k Bedoel, het klinkt best interessant, en toen ik in het middelbaar economie kreeg vond ik dat ook interessant, helaas is economie van het middelbaar vele gemakkelijker dan economie in hoger onderwijs. Ik snap trouwens niet dat wij dat vak krijgen. Waar en wanneer zou ik economie in een communicatie carrière, in Godsnaam, nodig hebben? WAAR? WANNEER? En met WIE? Nooit. Nergens. Met Niemand.

Enfin, zulke vakken horen er nu eenmaal bij, en als ik ooit wil afstuderen, een diploma halen en een toffe job wil, dan zal ik mij erdoor moeten sleuren. Uiteindelijk viel dat examen nog best mee. Van studeren kwam er niet veel van in huis, precies omdat ik de leerstof niet begreep maar het examen was niet zo moeilijk als het handboek zelf, haal is de 10 nog? Wish me luck!

Een ander goede voornemen dat op mijn bucketlist stond was op date gaan, wel ja, dat lukt toch ook niet als je dagdagelijks opgesloten zit omdat je hoort te studeren. Aangezien ik ergens wel een klein beetje bijgelovig ben, lees ik graag mijn horoscoop op websites zoals elle.be, elle.com, elle.fr, enfin de Elle, quoi. Niet dat ik geloof in de bullshit dat Elle verkoopt maar soms is het wel fucked up creepy wat ze te verkondigen hebben voor de Maagd. Onlangs wou ik mijn horoscoop op elle.fr lezen en dit stond er dus:

Horoscoop Maagd

Je moet geen Frans kunnen om te begrijpen dat er op gebied van de liefde niets te melden valt! Hoe erg kan het wel zijn? Het lijkt alsof ik weer een solo Valentijn tegemoet zal gaan. Netflix and Ben & Jerry’s, anyone?

Tweewekelijks breng ik een weekboek uit, waarin ik zal zagen en klagen over mijn leven: over het daten en vooral niet daten, over het dieten, over het sporten en het studeren en over alles wat er tussenin gebeurt. Ik klaag ook graag op Twitter en Instagram dus als je een glimp van mijn leven wilt volgen op social media, moet jij je vooral niet generen om mij te volgen: Twitter: @sarahkafif, Instagram: @sarahkafif 

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Weekboek II: Wandelen

Column 2016

Een ding dat ik voor het nieuwe jaar ben begonnen, dus technisch gezien niet bij mijn “goede voornemens” hoort, is dat ik ben beginnen wandelen. Begrijp me niet verkeerd, ik wandelde al, maar nu is het echt wel next level wandelen. Ik bedacht me ineens dat ik wel wat meer frisse lucht kon gebruiken, en met dit zacht weertje hier in Antwerpen, besloot ik op een zondag namiddag te gaan wandelen en wat van de buurt te verkennen.

Ik woon al 24 jaar (aka héél mijn leven) in Borgerhout en ik ken mijn buurt goed maar op een gegeven moment ben ik niet meer met interesse door mijn buurt heen gegaan en ben ik bepaalde plekken gewoon vergeten! Ondertussen zijn we zoveel jaren verder en ontdekte ik dat ik straatnamen vergeten was, en dat ik bepaalde pleinen hun evolutie niet had meegemaakt. Ik werd daar stiekem droevig van en besloot er iets aan te veranderen. Ik besloot minstens één keer per week (bijvoorbeeld op zondag) een wandeling door mijn stad te doen.

De laatste zondag van 2015 ging ik door heel Borgerhout, deels Antwerpen-Noord en Deurne heen. Ik ging mezelf een koude koffie halen uit de supermarkt, en weg was ik. Me, my coffee & basketsloefkes gingen ervoor. Het leek mij alsof ik een eeuwigheid weg was, maar eigenlijk was ik maar drie kwartier buiten. Ik verschoot dat de wijk achter mijn straat ineens zo veranderd was, hoe het pleintje waar ik als kind speelde helemaal gepimpt was, hoe weinig mensen er wel op straat zijn op zo’n zondag namiddag. Deze wandeling deed me goed, en ik besloot dit tot mijn routine toe te voegen: elke zondag, in de late ochtend maak ik een wandeling en stop ik even ergens voor een koffie om er aan mijn blog te werken of wat in te halen op gebied van lecture.

Dat deed ik ook de eerste zondag van het jaar. Man, wat een drukte! Het was koopzondag, en solden daar bovenop, wat haat ik dat! Dit doe ik dus nooit meer! De straten waren druk en ongezellig, en wou nog eens na lange tijd naar Caffènation, wat vroeger mijn favoriete koffiebar was, en het was er zo druk, maar voor de lekkere Flat Whites en Lattes kom ik graag terug, maar dan niet op een koopzondag of tijdens de soldenmaanden.

De blokperiode is toch officieel van start gegaan. Lange wandelingen zal ik dus de komende weken niet meer maken, en lang in Caffènation zal ik niet blijven zitten. Ik moet mij dringend eens focussen op mijn boeken en syllabi, wat trouwens op mijn goede-voornemens-lijst stond…

Tweewekelijks breng ik een weekboek uit, waarin ik zal zagen en klagen over mijn leven: over het daten en vooral niet daten, over het dieten, over het sporten en het studeren en over alles wat er tussenin gebeurt. Ik klaag ook graag op Twitter en Instagram dus als je een glimp van mijn leven wilt volgen op social media, moet jij je vooral niet generen om mij te volgen: Twitter: @sarahkafif, Instagram: @sarahkafif 

Until Next Time,

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Weekboek I: Ik zweer het, 2016 wordt mijn jaar.

Column 2016

Ik zweer het, 2016 wordt mijn jaar.

Het moet eens gedaan zijn met slecht leven, eten, studeren, sporten, etc. Ik bedoel, ik ben ook goed in andere dingen, bijvoorbeeld: single zijn, stevig eten, Uno, series binge watchen. Enfin, je ziet me al afkomen, ik ben kei goed in zagen en klagen over het feit dat ik single ben, veel te veel naar series kijk, niet genoeg studeer, sport en date, en het feit dat ik supergraag eet en het natuurlijk via mijn lichaam toon, aan de hand van… love handles.

Maar echt waar hé, ik zweer het, 2016 moet gewoon mijn jaar worden, waar ik alles fix dat er gefixt moet worden, waar ik aan mijn dromen en goals werk, en vooral waar ik op mijn blog zaag en klaag over mijn taferelen van het jaar.

Ik begin het jaar altijd goed. Met voornemens, uiteraard. Dit jaar, zoals elk ander jaar neem ik mezelf voor om:

1. te gaan diëten, neen GEZOND te gaan LEVEN en dit vol te houden, uiteraard;

2. Meer te gaan sporten en een afgetraind lichaam hebben, waar men U tegen zegt;

3. Eindelijk eens op date gaan, na al die jaren, m.a.w. niet meer single zijn;

4. Eindelijk eens op vakantie gaan, na al die jaren;

5. Mijn blog en YouTube kanaal wat meer updaten en nu volledig in het Nederlands;

6. Voor al mijn examens erdoor zijn en eens oprecht gerustgesteld zijn dat ik niet weer eens ga falen.

Ik heb dus 6 voornemens die deze keer echt moeten uitkomen want ik geraak er gefrustreerd van. Want ik zit al ongeveer 3 jaar in mijn schulp en ik moet er dringend uit zien te komen. Oh 2016, ik heb op je gewacht, en daar ben je eindelijk! Laten we samen een team vormen, en het samen maken.

Tweewekelijks breng ik een weekboek uit, waarin ik zal zagen en klagen over mijn leven: over het daten en vooral niet daten, over het dieten, over het sporten en het studeren en over alles wat er tussenin gebeurt. Ik klaag ook graag op Twitter en Instagram dus als je een glimp van mijn leven wilt volgen op social media, moet jij je vooral niet generen om mij te volgen: Twitter: @sarahkafif, Instagram: @sarahkafif 

Until Next Time,

Love | Sarah K.

2 Comments

Singlehood: About Halloween Night!

Column Singlehood - Banner3 years ago, on October 31st I became single, after a 9-month toxic relationship. You know about that if you read my previous columns. Zozo and I decided to go out and dress up a bit on Halloween. She went as a Playboy Bunny and I went as Minnie Mouse. We found a party to go to in a latin bar and decided to have fun.

I didn’t know if being single that day was a curse or a blessing. Don’t get me wrong, I’m happy to be single as I’m not confronted to a stupid man I’m killing my time with. But, on the other hand, I obviously miss dating a guy.

For some reason, that night we met a bunch of guys, and we were okay with that, as we like to observe people. HAHA! First off, we started the night at a bar we didn’t know. As we were dressed up, we got free shots. That was pretty cool and the bartender did look cute (even though it is hard to tell as he had the joker makeup all over his face, so maybe he could have been an ugly beast, once make up removed!). The party there wasn’t our jam, the people were much older, and we kind off got stalked by some drunken dude. We decided to move to that Halloween party in Cuba Bella, our local latin club across the street.

We were dancing in the middle of the dancefloor, all by ourselves, without being interrupted by anyone, until Zozo got to talk to a guy who wanted to dance with her. She had met hem previously and promised to dance with him “next time”, and I guess “next time” was this time. His friend asked me to dance, and I couldn’t say no because Zozo was dancing and it would be awkward if I said no. Even though the guy wasn’t my thing, and he was walking around in a tank top; yes, a freaking TANK TOP! Oh my lord, please! Once we started to dance, I really felt bad, I didn’t feel comfortable with him. It really annoyed me. Because, let’s face it, Mr. Tank Top wasn’t the ideal dance partner. This song couldn’t come to an end, and I was fully ignoring the guy I was dancing with. Awkward level 1555! Finally! We were done! ‘Come Zozo, let’s see what the other side of the bar has to offer.’ And off we went!

We sat in front of the bar were Italian tourists were standing too. For some reason, there was a tiny, chubby, blond Italian guy who thought I was pretty with my Minnie Mouse ears. So unfortunate I don’t fall for tiny, chubby and blond Italian men. So, I crossed him off my list. His friend had a thing for Zozo and asked us if we wanted to drink something, but we didn’t want to. To joke I told him the guy I was chitchatting with wanted to drink, and the Italian guy started to laugh and disappeared. 5 minutes later he came back with beer so, I said to the guy: “You should thank me for the drink, ’cause it’s because of me you got it!” We started to laugh, Zozo joined, his friends joined and we started to have a ‘group’ conversation.

I was totally not paying attention to his friend and I was totally not that friendly with him but for some reason, that guy told Zozo we had a connection! Exceezemewhat? A CONNECTION? WHAHAHAHAAHAHAHAHHA! The best laugh I ever had. Let’s call him Mr. Rico, because that is the name he gave Zozo. Apparently Mr. Rico had a thing for me. I did not. He told me he was half Algerian, half Portuguese, after I told him I had Algerian roots. What a coincident, don’t you think? He did not speak Portuguese and he had a very Moroccan last name. Another coincident is that when I told him I live in Boho, he apparently lives in the most famous streets of Boho.

That’s why I don’t trust men that much anymore. Too many coincidences at once. He asked for my Facebook, I did not give him. He asked me how he could find me, I told him he would if it was meant to be. At this point, one month later, he still ain’t find me on that damned platform. It’s better like that. But Zozo, gave her number to his friend, which ended being a total disaster…

Each month I am going to tell you a piece of my singlehood story and my last relationship, that will lead us to where I am today. If you are interested in knowing more, stay tuned on my blog, because I will be posting an article each month to tell you more about it. I will not divulge any real names in it, if one day I use a name, I will make sure to change the name to another one, except if that person is okay with being named. 

Until Next Time, 

Love | Sarah K.

Leave a Comment

Singlehood V: Miss Detective on a Mission

Column Singlehood - Banner

I haven’t written a column for a long time because my laptop did an update and erased all the Notes I had, meaning everything I had prepared for my blog. Thank you very much, MacBook! I was so pissed that I didn’t open Notes for a long time, and here I am. Now, I have decided that I wouldn’t update the column weekly because I don’t have enough ‘stories’ to keep on rambling about, on my Singlehood, so I will upload one each month.

Anyway, last time I was talking about Mr. Stalker, whom I have talked to for the first time at the treadmill at my local gym. I didn’t realize he didn’t speak Dutch and his English was basic.

By that time, I had updated all my class maids about him, and a couple of friends. I told this story about the treadmill to a friend of mine, and if you don’t remember the story, here it is: I was running on the treadmill when I saw him walking by the gym. He came in, I was on the cool down mode and no other treadmill was free at that point. He saw me slowing down and came up to me and asked: « Finished? » I nod that I was finished and gave him the treadmill. At that point, I did not realize he didn’t speak Dutch and that his English was pretty basic.

This friend started laughing and told me it could come on handy to know the verb « finish » in other situations. I thought this was pretty hilarious. I like dirty jokes because I have a dirty mind. From that moment on I started to call him Mr. Finished, because that is just plain hilarious! 😉

Mr. Finished kept on eye-stalking me for months, and I kept being shy in his presence. No idea why, though. I don’t look him in the eye, I make sure I’m not too close to him at the gym. Somewhere, I’m scared he starts talking to me while I may not understand him and that is awkward.

But I was still curious to know where he was from. He does not speak Dutch, means he hasn’t been living in Belgium for a very long time. From the English I have heard from him, it’s pretty basic. The only language I know he speaks fluently is Arabic, but he has a weird accent, though. I’m not an expert on Middle Eastern Arabic, but it didn’t sound familiar to me. So, I’m such a curious person (my nickname is Detective), I decided to ask in a Facebook Group called Polyglots, what kind of Arabic it could be. Some gave me ideas but they couldn’t help me with the few information I had.

By that time, Ramadan was on, and I saw him eating and drinking in public. It kind of shocked me, as I expected him to be Muslim. Well, he could be a non-religious Muslim but as he probably just emigrated, most of these people are still pretty religious so I crossed that off my list. That made me think, again. With this whole situation in the Middle East, he could be a refugee (or ex-refugee probably) and where do non-Muslim refugees, from the Middle East come from these days? Iraq and Syria. My conclusion was: He must be a Yezidi. I started looking up information about the Yezidi people and indeed they are not Muslim (that is why they are persecuted) and some of them do speak Arabic at home, but they may have a different dialect from other standard-ish Iraqi Arabic.

That explained a lot about my thoughts, and I was pretty proud of myself that I had accomplished this whole mystery by myself. Well, I’m still not sure if he’s a Yezidi but he is got a friend at the gym who walks in a tank top and has a tattoo saying Yezidi on his arm so how obvious can it be? They’re always together, speak the same language, so I’m pretty sure this is the answer to my question. And that, made me curious even more…

Each month I am going to tell you a piece of my singlehood story and my last relationship, that will lead us to where I am today. If you are interested in knowing more, stay tuned on my blog, because I will be posting an article each week to tell you more about it. I will not divulge any real names in it, if one day I use a name, I will make sure to change the name to another one, except if that person is okay with being named. 

Until Next Time, 

Love | Sarah K.

2 Comments